Oudjaar

Oudjaar

We hebben weer een paar dagen ‘overleefd’. Maar vandaag zakt de moed. Het is zaterdag. Het is oudjaar. We kijken niet vooruit, maar terug. Hoe we het grootste deel van het jaar zo gewoon gelukkig gezin waren. Met kleine ruzies en al dansend de kamer door. Met water, zon, altijd buiten spelend. En hoe de laatste weken ons geluk inhaalden. Mensen wensen onwetend een goed uiteinde, een mooi nieuwjaar. Soms wil ik schreeuwen tegen ze. De pijn is zo rauw, ik voel me leeg, gedesoriĆ«nteerd in het leven van alledag. Elk uur verder, lijkt verder weg van jou. Herinneringen doen pijn als er geen nieuwe komen. Het is zaterdag, een week geleden. Het is oudjaar, een mooi en verdrietig jaar, een jaar die niet meer terugkomt. Hoe hard ik ook terug wil rennen in de tijd. Je komt niet terug. Nooit meer en dat is onwerkelijk lang. Heel erg lang.

Reageren is niet mogelijk.