Bedritueel

Bedritueel

Het is stil in huis. Boaz ligt al op bed en wil nog een kusje. Of eigenlijk een miljoen kusjes die ik natuurlijk allemaal geef. En ook nog zo’n duizendtriljoen knuffels. Bij de tweeduizenddrieentwintig schiet ik vol. Hoeveel knuffels zou ik hem nog geven als ik wist dat het morgen niet meer zou kunnen? Hoe vaak heb ik Roos naar bed gebracht, voorgelezen, gezongen, kusjes en knuffels gegeven en nooit bedacht dat het de laatste zouden zijn? En dat ik er alles voor zou over hebben dat nog eens te mogen doen… Het kan niet meer. Ik kus Boaz nog een keer en loop de kamer uit, in goed vertrouwen dat we dit ritueel nog eindeloos mogen herhalen. Met hem. Met hem wel. Het is stil in huis.

Reageren is niet mogelijk.