Het leven is duur als het slecht gaat

Het leven is duur als het slecht gaat

Vorig jaar is het niet gelukt een goede zorgverzekering af te sluiten. We hadden een berg verdriet, het interesseerde me niets, ik kon de dag nog maar nauwelijks overzien, laat staan een jaar. Maar dit jaar had ik hem harder nodig dan voorheen en was ik het meest slecht verzekerd. Normaal zoek ik het uitgebreid uit, let ik op details, reken ik alles na. Maar vorig jaar was alles anders en dit jaar word ik er het meest om ‘gestraft’. Kraamzorg, therapie, aanvullende zorg, allemaal niet. Lactatiekundige, ik moest huilen om haar uurtarief. Je kunt beter een advocaat inhuren. Maar je wilt dat je kind kan drinken. We hebben het goed maar soms kan ik mij er toch druk om maken. Beroepsdeformatie. Of zuinig opgevoed.

Dit jaar ga ik de dikste verzekering ooit afsluiten met alles aanvullend. Van fysio tot alternatief. Want nu kan ik het uitzoeken. Toch ook raar dat in slechte tijden je minder goede keuzes kan maken, maar daar wel op wordt afgerekend. Ik had best meer per maand willen betalen dan nu al die afrekeningen. Het voelt als extra falen, een straf, ook dat nog. Volgend jaar anders en dan zal je zien dat ik het niet meer zo nodig heb. En dat hoop ik ook, want dan gaat het goed.

Alvast een goed 2018 gewenst.

En oh ja, check je eigen verzekering nog even ;).

Reageren is niet mogelijk.