Over mij

Over mij

Meisje, meisje wat ben je mooi.
Meisje, meisje wat ben je lief.

Ik ben Sanne, getrouwd en mama van drie kinderen Boaz, Roos en recent ook mama van Merijn.

Twee jaar geleden leek alles nog zo gewoon. Een gewoon gezin met Boaz en Roos, broer en zus. Boaz ging net naar school en met Roos had ik het het peuter zwemmen weer opgepakt. Alles ging prima. Ondenkbaar dat het leven een enorme wending zou nemen.

De herfstvakantie was net voorbij en Roos werd ziek. We hadden eerder die maand haar tweede verjaardag gevierd met ballonnen, taart en een stralende Roos. Waterpokken, buikgriep, het leek onschuldig. Net voor het weekend toch nog even een kinderarts laten meekijken. Na een dagje opname kwam de keiharde boodschap, acute leukemie. Met gillende sirenes zijn we naar het WKZ gegaan en de behandelingen gestart. De chemo’s sloegen aan, maar Roos werd steeds zieker, de laatste twee weken is er geprobeerd te redden wat er te redden viel in het Sofia. In amper twee maanden was onze kerngezonde dochter doodziek. Zo ziek dat ze het niet heeft gered. Ze stierf op 19 december 2016. Gitzwart is die dag en de periode erna. 

Die dag begon ik een ander leven. Het is niet te beschrijven wat zo’n verlies doet. Toch doe ik een poging. Een paar maanden later was ik zwanger. Zwanger en nog vol verdriet begon ik met schrijven. Alles te schrijven, herschrijven van de achtbaan die tot stilstand is gekomen.

‘You never know how strong you are until being strong is the only choice you have’.

SstArt.