Was zij erbij?

Was zij erbij?

Boaz wil ergens spelen waar we vaker zijn geweest, vroeger.
Ik weet het nog.
Het huis, de tuin, het jaargetij.
Maar wat ik mij niet kan herinneren is of Roos erbij was.

Ik heb dat vaker. Terwijl ik van Boaz heel precies weet dat hij erbij was en wat hij deed.
Is het omdat hij de eerste is?
Is het dat ik mij daardoor beter kan herinneren waar hij bij was?
Is het een bescherming van mijn geheugen dat ik Roos er niet bij denk?
Of een blokkade?

Ik weet niet waarom. Alleen foto’s maken mij duidelijk waar ze bij was en dan komen de herinneringen in stukjes boven drijven. Dan besef ik daar was ze ook bij. Maar zonder foto’s weet ik het vaak niet meer.

Het is bijna logisch dat ze er ook bij was die dag. Waar was ze anders op een vrije middag?
Mijn geheugen laat grote gaten vallen.
Het is typisch, raar en verdrietig.
Maar ook beschermend.

Want wat ik mij niet kan herinneren, kan ook even geen pijn doen.  

Reageren is niet mogelijk.