Archief van
Auteur: Sanne Dekkers

Nog een keer vasthouden

Nog een keer vasthouden

Ik wilde je zo graag nog een keertje vasthouden. Na al die weken in het ziekenhuisbed. Dat het pas kon nadat je was gegaan. Het verscheurde me. Ik wilde dit zo graag. Maar niet zo. Er was geen weg meer terug. Er was geen hoop meer. Je was er niet meer. Het was zo onwerkelijk en de realiteit. Zonder jou, ik kon niet bevatten dat dit echt was gebeurd. Na al die weken waarin je zo hard geknokt had. Waarin…

Lees Meer Lees Meer

Eva

Eva

Eva Daar ben je dan, klein zusje van je broers en zus. Eva. Je kwam met de snelheid van het licht in deze wereld. ‘Daar is ze dan’, riep je jongste broer. Een nieuw beginDe afgelopen weken waren druk met voedingen, dag-en nachtritmes en vooral het omgedraaide daarvan, van luiers en jongens die een hoop kabaal kunnen maken en tevens erg lief kunnen zijn. Eva, betekent adem van leven. De levende gevende. Haar naam is het begin van alles. En…

Lees Meer Lees Meer

Zes

Zes

‘Yes, ik ben zes’,schreven we op de kaartmet slingers en taart,toen je broer twee jaar terugjarig was, zes. Lang zal je leven,zouden we zingen.Een nieuw levensjaar beginnen.‘Yes, ik ben zes’,zouden we ook op jouw kaart hebben geschreven. Hoe zou je eruitzien?Weet ik dat ooit?We missen je, we houden van je.Je broer schreef: Lieve Roos, we vergeten je nooit. Zes, je mist al vier jaar je feestje.We denken aan je, vieren jou,jouw leven en meer.Je bent bij ons, vandaag en morgenEn…

Lees Meer Lees Meer

We vieren jouw dag

We vieren jouw dag

Jouw verjaardag vieren we Een dag van vreugde Van intens gemis Met jou door ons We wandelen door ons verleden Waar jij was en wordt gemist We vieren jouw dag We zijn samen Sturen wensen naar boven Geloven Jij bent erbij We vieren en missen Jij bij ons Je groeit in ons hart Weer een jaar erbij Jij bent ver weg En altijd Altijd Bij ons. We vieren jouw dag We vieren jouw verjaardag

Elke dag een beetje meer

Elke dag een beetje meer

Het is stil in huis, alleen. Wat ga ik doen? Elke zin ontbreekt. Ik geef toe. Ik probeer te lezen, maar de letters dansen. Het duizelt me, ik ben moe. Uit het veld geslagen, de afslag gemist. Het gevoel verdwaalt te zijn in het bos. Het bos van mijn gedachten. Ik mis je. En heb ruimte je te missen. In de lege dag voor me, in de stilte van het huis, verdwaal ik in verdriet. Het voelt zwaar. Een donkere…

Lees Meer Lees Meer

Het is niet te fixen

Het is niet te fixen

Het is er weer. Een golf die me overspoelt, de zware deken van verlies die over mijn schouders hangt. De rugzak met stenen die verder lopen onmogelijk maakt. De zon schijnt, maar in mijn hoofd is het bewolkt. Zware bewolking, grijs als een mist. Soms uren, dan dagen en die rijgen aaneen in weken. Met af en toe wat licht, maar vooral mist. Ik weet niet waar ik heen loop. Waarom, waartoe. Ik mis haar, overal het gemis en het…

Lees Meer Lees Meer

Het roze fietsje krijgt een nieuwe bestemming

Het roze fietsje krijgt een nieuwe bestemming

Coen kwam met het idee toen hij een oproep las. Een vraag die hij boven had staan. Hij moest eraan denken, over slapen voordat hij het mij durfde voor te leggen. En ja, ook voor mij voelde het goed dat te doen. Waardevol en zo gegund. En toen kwam hij in de avond met het fietsje beneden. Het roze fietsje van Roos. Hij zette het fietsje in de woonkamer neer en ik zag haar weer zitten. Op dat fietsje, haartjes…

Lees Meer Lees Meer

Had ik maar

Had ik maar

Deze weken Ik denk deze maanden terug aan toen. De dagen dat je ziek werd, de diagnose. De weken ziekenhuis die volgden. Het aanslaan van de chemo’s en de dag dat we naar huis mochten. Dat was een feestje. Eindelijk naar huis. Maar ook ontzettend spannend. Want de zorg voor een kind dat levensbedreigend ziek is en afhankelijk van allerlei medicatie is zwaar. Ik vond het spannend, zou het goed gaan? We dachten weer wat van ons leven te kunnen…

Lees Meer Lees Meer

Vier

Vier

Was jij maar hier dan hadden we gescheurd geblazen gevierd Taartjes versierd Samen lopend met je tas beker, fruit en jas Naast de juf in de klas Knutselen zingen de dag beginnen Buiten spelen Jij nog klein en al zo groot Een feestje zou het zijn Je bent vier Was jij maar hier op deze dag Dan hadden we Dan hadden we je verjaardag gevierd.

Voor elk bezoek een steentje

Voor elk bezoek een steentje

Ze hebben hem geplaatst, het gedenkteken. Het mooiste dat we nog konden doen. En ook moeilijk. Het is een eigen ontwerp geworden. Uitgedacht en uitgetekend, een heel proces. Ik dacht dat ik daar aan toe was. Maar ik vraag me af of je daar wel een keer aan toe bent. Ik wilde het graag en tegelijk ben ik droevig dat het er nu is. Het is af. Maar het zal nooit af zijn. Nadat het monumentje zijn tijd heeft gehad…

Lees Meer Lees Meer