Elke dag een beetje meer

Elke dag een beetje meer

Het is stil in huis,
alleen.
Wat ga ik doen?
Elke zin ontbreekt.
Ik geef toe.

Ik probeer te lezen,
maar de letters dansen.
Het duizelt me,
ik ben moe.

Uit het veld geslagen,
de afslag gemist.
Het gevoel
verdwaalt te zijn
in het bos.
Het bos van mijn gedachten.

Ik mis je.
En heb ruimte je te missen.
In de lege dag voor me,
in de stilte van het huis,
verdwaal ik in verdriet.

Het voelt zwaar.
Een donkere wolk boven mij,
de diepte onder mij.
En een vuurbal van emoties in mij.

Ik mis je zo.
Elke dag een beetje meer.
Zoals liefde groeit,
groeit gemis des te meer.

Reageren is niet mogelijk.